சோலைமலை சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில்!

82

சோலைமலை சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில்!

மதுரை மாவட்டம் சோலைமலை என்ற ஊரில் உள்ள கோயில் தான் சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில். இந்தக் கோயிலில் தம்பதியருடன் முருகன் மூலவராக காட்சி தருகிறார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் தமிழ் வருடப் பிறப்பு, வைகாசி விசாகம், ஆடி கிருத்திகை, ஆவணி பூரம், கந்த சஷ்டி, பங்குனி உத்திரம் ஆகிய நாட்களில் திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது.

முருகப் பெருமானின் ஆறுபடை வீடுகளில் இது ஆறாவது படை வீடாகும். பொதுவாக ஆடி, ஆவணி மாதங்களில் தான் நாவல் மரத்தில் பழங்கள் பழுக்கும். ஆனால், இந்தக் கோயிலில் உள்ள நாவல் மரத்தில் சஷ்டி மாதமாகிய ஐப்பசி மாதத்தில் பழுக்கும்.

முருகப் பெருமானுக்குரிய ஆறுபடை வீடுகளில் மூலஸ்தானத்தில் தம்பதியருடன் காட்சி தரும் கோயில் இந்த சோலைமலை சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில் தான். முருகன் ஔவை பாடியிடம் சுட்ட பழம் வேண்டுமா? சுடாத பழம் வேண்டுமா என்று கேட்ட கோயிலும் இது தான். கந்த சஷ்டி விழாவைத் தொடர்ந்து இந்தக் கோயிலில் திருக்கல்யாண வைபவம் நடத்தப்படுகிறது.

திருமணத் தடை உள்ளவர்கள், குழந்தைப் பாக்கியம் வேண்டுவோர், கல்வியில் சிறந்து விளங்க இந்தக் கோயிலில் உள்ள முருகப் பெருமானை வழிபடுகின்றனர். பிரார்த்தனை நிறைவேறியதும், முருகனுக்கு பாலபிஷேகம் செய்தும், வஸ்திரம் சாற்றியும் வழிபாடு செய்கின்றனர். ஆரம்ப காலத்தில் இந்தக் கோயிலில் வேல் மட்டுமே இருந்துள்ளது. அதன் பிறகு முருகப் பெருமான் வள்ளி, தெய்வானையுடன் ஞான தியான ஆதி வேலுடன் ஒரே பீடத்தில் நின்ற கோலத்தில் அருள் பாலிக்கும் சிலை அமைக்கப்பட்டது.

ஆறுபடை வீடுகளில் முருகப் பெருமான் இந்தக் கோயிலில் வள்ளி தெய்வானையுடன் காட்சி தருகிறார். முருகனுக்கு வலதுபுறம் வித்தக விநாயகர் அருள் பாலிக்கிறார். இந்தக் கோயிலில் உள்ள நூபுர கங்கை தீர்த்தத்தில் நீராடி காவல் தெய்வமான ராக்காயி அம்மனை வழிபடலாம். பொதுவாக ஆடி, ஆவணி மாதங்களில் தான் நாவல் மரத்தில் பழங்கள் பழுக்கும். ஆனால், இந்தக் கோயிலில் உள்ள நாவல் மரத்தில் சஷ்டி மாதமாகிய ஐப்பசி மாதத்தில் பழுக்கும். மலையடிவாரத்தில் கள்ளழகர் கோயிலும், மலை மீது சோலைமலை சுப்பிரமணியசுவாமி கோயிலும் அமைந்துள்ளன.

முருகப் பெருமான் மீது அதிக அன்பு கொண்டவர் ஔவையார். ஒரு நாள் ஔவையார் கடும் வெயிலில் களைப்புடன் மதுரையை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தார். ஔவையாரின் நிலையறிந்த முருகப் பெருமான் அவர் செல்லும் வழியிலிருந்த நாவல் மரக்கிளையில் மாட்டுக்கார சிறுவனாக வேடமணிந்து அமர்ந்து கொண்டார்.

களைப்புடன் வந்த ஔவை பாட்டி இந்த நாவல் மரத்தடியில் அமர்ந்து இளைப்பாறினார். இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுவன், என்ன பாட்டி களைப்புடன் இருக்கிறீர்களே? தங்களது களைப்பை நீக்க நாவல் பழம் வேண்டுமா? என்று கேட்டான். உடனே பாட்டி வேண்டும் என்றார். இதையடுத்து, சுட்ட பழம் வேண்டுமா? சுடாத பழம் வேண்டுமா? என்றான். இதற்கு பாட்டி சுட்ட பழத்தையே கொடு என்று கேட்கவே, சிறுவன் நாவல் மரக்கிளையை உலுக்கினான்.

இதில், பழங்கள் உதிர்ந்தன. கீழே விழுந்த பழத்தை எடுத்து, அதில் ஒட்டியிருந்த மண்ணை ஊதினார். இதனை வேடிக்கைப் பார்த்த சிறுவன் என்ன பாட்டி பழம் சுடுகிறதா? ஆறியவுடன் சாப்பிடுங்கள் என்று சொல்லி சிரித்தான்.

இதையடுத்து, சிறுவன் வெறும் மானிடல்ல என்பதை ஔவை பாட்டி புரிந்து கொண்டார். பின்னர், முருகப் பெருமான் தனது சுயரூபத்தை காட்டி ஔவை பாட்டிக்கு அருள்பாலித்து முக்தி கொடுத்தார். இந்த திருவிளையாடல் மூலமாக முருகப் பெருமான் ஒரு தத்துவத்தை உணர்த்தினார். உயிர்களின் மீது உலகப்பற்று என்னும் மணல் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. அதைப் போக்க வெறும் கல்வியறிவு மட்டும் போதாது. இறைவனை அறியும் மெய்யறிவும் தேவை.

அந்த பற்றை அகற்றினால் இறைவனை உணரலாம் என்பது தான் அந்த தத்துவம்.