இருக்கன்குடி மாரியம்மன் அர்ச்சுனா நதி – புராணக் கதைகள்!

127

இருக்கன்குடி மாரியம்மன் அர்ச்சுனா நதி – புராணக் கதைகள்!

விருதுநகர் மாவட்டம் இருக்கன்குடி என்ற ஊரில் உள்ள கோயில் மாரியம்மன் கோயில். இந்தக் கோயிலில் மாரியம்மன் மூலவராக காட்சி தருகிறாள். அர்ச்சுனா, வைப்பாறு தீர்த்தங்களாக உள்ளன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆடி, தை, பங்குனி கடைசி வெள்ளிக்கிழமைகளில் கோயிலில் திருவிழா நடைபெறுகிறது.

கோயில் சிறப்பு:

பொதுவாக அம்மன் இடது காலை மடித்து வலது காலைத் தான் தொங்கவிட்டபடி இருக்கும். ஆனால், இந்த அம்மன் தனது வலது காலை மடித்து இடது காலை தொங்கவிட்டபடி அமர்ந்திருக்கிறாள். இதற்கு காரணம், அண்ட சராச்சரத்தில் ஆக்கலும், அழித்தலும் நானே. நான் இல்லாம் இந்த உலகத்தில் ஒரு அணுவும் அசையாது என்பதற்கேற்ப வலது காலை மடித்து அமர்ந்திருக்கிறாள். இதுவே இருக்கன்குடி மாரியம்மனின் சிறப்பம்சமாகும்.

எத்தனை அம்மனையும் எத்தனை முறை வழிபாடு செய்தாலும் சலிப்பே ஏற்படாது. ஏனென்றால், ஒவ்வொரு அம்மனுக்கும் ஒவ்வொரு விதமான சிறப்பு உண்டு. ஆடி என்றால் அம்மன். அம்மன் என்றால் வெள்ளி. இப்படி ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்திருப்பது மிகவும் சிறப்பாகும்.

கண் தொடர்பான நோய், கை மற்றும் கால் வலி, அம்மை நோய், வயிற்றில் தீராத வலி உள்ளவர்கள் இருக்கன்குடி மாரியம்மனை வழிபாடு செய்தால், எல்லா பிரச்சனைகளும் தீரும். பிரார்த்தனை நிறைவேறிய பக்தர்கள், அம்மனுக்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்து நேர்த்திக்கடனை செலுத்துகின்றனர்.

கங்கை நதியில் நீராடினால் புண்ணியம். ஒரு கங்கையில் நீராடினாலே புண்ணியம் என்றால், இருக்கன்குடி மாரியம்மன் அர்ச்சுனா மற்றும் வைப்பாறு ஆகிய இரு நதிகளுக்கு நடுவில் குடி கொண்டுள்ளாள். ஆகையால், தான் இங்குள்ள மாரியம்மன் இருக்கங்(ன்) குடி மாரி என்று அழைக்கப்படுகிறாள். மாரியம்மனை தரிசிப்பதன் மூலமாக இரு கங்கையிலும் நீராடி ஒரே நேரத்தில் முப்பெரும் பலனை அடையலாம். மாரியம்மனின் கோயிலுக்கு வடக்கில் ஓடும் அர்ச்சுனா நதியானது, வத்திராயிருப்பு பகுதியிலுள்ள மகாலிங்க மலையிலிருந்து உற்பத்தியாகிறது.

அர்ச்சுனா ஆறு புராணக் கதை:

இந்த அர்ச்சுனா நதிக்கு ஒரு புராணக் கதை உண்டு. முன்னொரு காலத்தில் பஞ்ச பாண்டவர்கள் காடு மலையெல்லாம் சுற்றித் திரிந்து இந்த மலையடிவாரத்திற்கு வந்து குளிக்க நினைத்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் குளிப்பதற்கு உரிய இடம் இல்லை. இதனால், அர்ச்சுனன் கங்கா தேவியை வணங்கி பூமியை பிளந்தான். அந்த பிளவிலிருந்து தோன்றிய ஆறே அர்ச்சுனன் ஆறு எனப்பட்டது. இந்த அர்ச்சுனன் ஆற்று நீரில் பஞ்ச பாண்டவர்கள் திரௌபதியுடன் நீராடி மகிழ்ந்தனர்.

வைப்பாறு புராணக் கதை:

இதே போன்று அம்மன் கோயிலுக்கு தெற்கில் ஓடுவது வைப்பாறு. அர்ச்சுனா நதி போன்றே இந்த வைப்பாறுக்கும் ஒரு புராணக் கதை உண்டு. ஒரு சமயம் பொதிகை மலையின் அடிவாரத்தில் சிவ சைலத்துக்கு வடக்கில் சம்புகன் என்ற வேடன் தீயின் நடுவிலிருந்து கடும் தவம் புரிந்தான். சம்புகனின் செயலால், அயோத்தியில் ஒருவன் இறந்தான். அப்போது அயோத்தியை ஆண்ட ராமன், இது குறித்து கேள்விப்பட்டு தனது சேனைகளுடன் புறப்பட்டுச் சென்று சம்புகனை கொன்றார். அதோடு, தனது நாட்டில் இறந்தவனையும் உயிர்ப்பிக்கச் செய்தார்.

தவம் செய்து கொண்டிருந்த சம்புகனை கொன்ற பாவத்தால் பீடிக்கப் பெற்ற ராமன், தனது பாவ விமோட்சனத்திற்காக சிவமலையில் சிவபெருமானை நிலை நிறுத்தி வணங்கி, தவம் மேற்கொண்டு தனது பாவம் நீங்கப் பெற்றார். அதன் பிறகு ராமன், தனது பரிவாரத்துடன் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைக்கு வந்தார். அப்போது, தனது மாலைக்கடனை முடிக்க தண்ணீர் தேடி அலைந்தார். எனினும், கிடைக்கவில்லை.

அப்போது ராமனுடன் வந்த சாம்பவன் உலகிலுள்ள புண்ணிய தீர்த்தங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒரே குடத்தில் நிரப்பி அந்த குடத்தை அகத்திய முனிவர் இங்கு தான் புதைத்து வைத்திருக்கிறார் என்று கூறினான். இதையடுத்து ராமன், அம்பால் புதைத்து வைக்கப்பட்ட குடத்தை உடைத்தார். இப்படி வைப்பி (புதையல்) லிருந்து தோன்றிய ஆறுதான் வைப்பாறு எனப்பட்டது.

இந்த வைப்பாறு கரிவலம் வந்த நல்லூர், சாத்தூர், கொல்லாம்பட்டி வழியாக பாய்ந்து இருக்கன்குடி அடைந்து அங்கு ஏற்கனவே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அர்ச்சுனா நதியுடன் கலந்து, முத்துலாபுரம், விளாத்திகுளம் வழியாக சென்று கடலில் கலக்கிறது.

இரட்டை தீர்த்தம்:

வனவாசம் சென்ற அர்ச்சுனன் தனது தாகம் தீர மேற்கு தொடர்ச்சி மலைத்தொடர்ச்சி மீது பாணம் எய்தான். அதிலிருந்து பொங்கிய நீர், நதியாக பெருக்கெடுத்தது. இந்த நதி அவனது பெயராலேயே அர்ச்சுனா என்று அழைக்கப்பெற்றது. இதே போன்று இலங்கை சென்றிருந்த ராமபிரான் அங்கு பூஜைக்காக அந்த மலை மீது அம்பு எய்தார். அப்போது பிறந்த நதியே வைப்பாறு எனப்பட்டது. அர்ச்சுனா மற்றும் வைப்பாறு ஆகிய இரு நதிகளுமே கங்கைக்கு இணையானதால் இரு கங்கைக்கும் நடுவில் அமைந்த கோயில் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இருகங்கைக்குடி எனப்பட்ட ஊரானது நாளடைவில் இருக்கன்குடி என்றானது.

அம்பிகை சிவ அம்சமாக இருப்பதால், சன்னதிக்கு எதிரில் நந்தி இருக்கிறது. தினமும் அம்பாளுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படும் போது திரைப்போடப்படும். ஆனால், பௌர்ணமியன்று நடக்கும் அபிஷேக பூஜையின் போது திரை போடப்படாது. அம்பாளுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுவதை பக்தர்கள் காணலாம். கோயிலிலிருந்து சற்று தூரத்தில் அம்பாள் கிடைத்த இடத்தில் ஆதி அம்பாள் சன்னதி உள்ளது. இங்கு அம்பாள் உருவம் பொறித்த சூலம் மட்டுமே உள்ளது. ஊருக்குள் உற்சவ அம்பிகைக்கு கோயில் உள்ளது. ஆடி வெள்ளியன்று இவள், பிரதான கோயிலுக்குள் வருவாள்.

கரும்புத் தொட்டில் வழிபாடு:

குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத தம்பதியினர் அம்பிகைக்கு கரும்புத் தொட்டில் நேர்த்திக்கடன் செய்வதாக வேண்டிக் கொள்கின்றனர்.  கரும்பில் தொட்டில் கட்டி, அதில் குழந்தையை படுக்க வைத்து சன்னதியை வலம் வருகின்றனர். செவ்வாய், வெள்ளி மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அக்னிச்சட்டி, அங்கப்பிரதட்சணம் செய்து நிவர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர். வயிற்று வலி சரியாக மாவிளக்கு தீபமேற்றி வழிபாடு செய்கின்றனர்.

இதற்கு என்று தனி மண்டபமே உள்ளது. பிரகாரத்தில் வடக்குவாசல் செல்வி, வெயிலுகந்தம்மன், வீரபத்திரர், பைரவர், காத்தவராயர், பேச்சியம்மன் ஆகியோரது சன்னதிகள் உள்ளது.

பக்தர்களின் குறைகளை தீர்க்கும் பிரதான பிரார்த்தனை தலமாக இந்தக் கோயில் விளங்குகிறது. கண் நோய் உள்ளவர்கள், வயனம் இருத்தல் என்ற விரதத்தை அனுஷ்டிக்கின்றனர். ஒரு சிலர் நோய் தீரும் வரை இந்தக் கோயிலிலேயே இருந்து விடுகின்றனர். ஒரு சிலர் ஒரு சில நாட்கள் தங்கியிருந்து அதன் பிறகு புறப்பட்டுச் செல்கின்றனர். வருபவர்கள் தங்குவதற்கு கோயிலில் தனி தனி மண்டபமும் உள்ளது.

நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அம்பாளின் அபிஷேக தீர்த்தத்தை கண்ணில் விட்டுக் கொள்ள நோய் நீங்குவதாக நம்பிக்கை. விவசாயிகள் இந்த தீர்த்தத்தை விவசாய நிலத்தில் தெளிக்கின்றனர். அறுவடை முடிந்ததும் அம்பிகைக்கு நவதானியம், நெல், காய்கறிகள் ஆகியவற்றை காணிக்கையாக செலுத்துகின்றனர். கால்நடைகள் நோய் இல்லாமல் இருக்க இந்த தீர்த்தம் கொடுக்கப்படுகிறது.

அம்மை நோய் உள்ளவர்கள் அம்பிகைக்கு ஆமணக்கு விதையை காணிக்கையாக செலுத்தி வழிபாடு செய்கின்றனர். அம்மனுக்கு உருவ காணிக்கை, கண்மலர் காணிக்கை, பாதம் காணிக்கை ஆகியவற்றை நேர்த்திக்கடனாக செலுத்துகின்றனர்.

சித்தர் பிரதிஷ்டை செய்த அம்மன்:

மதுரைக்கு அருகிலுள்ள சதுரகிரி மலையில் சித்தர் ஒருவர் அம்பாள் தரிசனம் வேண்டி தவமிருந்தார். அப்போது அசரீரி ஒலித்தது. சித்தரே, அர்ச்சுனா மற்றும் வைப்பாறு ஆகிய நதிகளுக்கு இடையில் உள்ள மேட்டுப் பகுதிக்கு வா! என்றது. உடனே, சித்தரும் அங்கு சென்றார். அப்போது அம்பாள் அவருக்கு காட்சி கொடுத்தாள். தான் பார்த்த வடிவத்தை சித்தர், சிலையாகவே பிரதிஷ்டை செய்தார். பிற்காலத்தில் சித்தர் பிரதிஷ்டை செய்த சிலையானது ஆற்று மண்ணில் புதைந்து போனது.

பிற்காலத்தில் இந்தப் பகுதியில் வசித்த சிறுமி பசுஞ்சாணம் சேகரிக்கும் தொழில் செய்து வந்தாள். அப்போது, ஒருநாள் தரையில் வைக்கப்பட்டிருந்த சாணக் கூடையை அந்த சிறுமியால் தூக்கவே முடியவில்லை. அந்த சாணக்கூடையை தூக்குவதற்கு பெரியவர்களை அழைத்து வந்தாள். அப்போது அந்த சிறுமியின் மூலமாக அம்மன் வெளிப்பட்டு, அந்த இடத்தில் தனது சிலை இருப்பதாக கூறினாள். அதன்படி, அங்கு இருந்த சிலையை பிரதிஷ்டை செய்து கோயில் எழுப்பினர். இப்படி உருவானது தான் இருக்கன்குடி மாரியம்மன் கோயில் வரலாறு.