பிடாரி செல்லாண்டியம்மன் கோயில் – புராணக் கதைகள்!

120

பிடாரி செல்லாண்டியம்மன் கோயில் – புராணக் கதைகள்!

நாமக்கல் மாவட்டம் ஒருவந்தூர் என்ற ஊரில் உள்ள கோயில் பிடாரி செல்லாண்டியம்மன் திருக்கோயில். இந்தக் கோயிலில் பிடாரி செல்லாண்டியம்மன் மூலவராக காட்சி தருகிறார். மாசிமகத்தையொட்டி 15 நாட்கள் திருவிழா நடக்கிறது. மார்கழியில் வேல் திருவிழாவும், பௌர்ணமி, அமாவாசை நாட்களிலும், ஆடி கடைசி வெள்ளியும் சிறப்பு பூஜைகள் செய்யப்படுகிறது

இந்தக் கோயிலில் அம்மன் சுயம்பு மூர்த்தியாக அருள்பாலிக்கிறாள். இத்தலத்தில் உப்பு மண் விபூதி பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. தனக்கு ஒப்பாக எவரும் இல்லாதவன் இறைவன். அப்படி ஒப்பில்லாத ஒருவனாகிய ஈசன் செல்லாண்டியாகவும், அம்மன் செல்லாண்டி அம்மனாகவும் அருள் புரிகின்றனர்.

கோயில் பிரகாரத்தில் மலையாள கருப்பண்ணசாமி, பட்டவன், மதுரை வீரன், சடைச்சியம்மன், பேச்சியம்மன் மற்றும் சப்த கன்னிமார்களும் இங்கு அருள்புரிகின்றனர். திருமணத் தடை நீங்கவும், குழந்தை பாக்கியம் கிடைக்கவும், கல்வியில் சிறந்து விளங்கவும் இறைவனை பிரார்த்தனை செய்கின்றனர். பிரார்த்தனை நிறைவேறிய பக்தர்கள் அம்மனுக்கு அபிஷேகம் செய்தும், புது வஸ்திரம் சாற்றியும் தங்களது நிவர்த்திக்கடனை செலுத்துகின்றனர்.

சிவனும் பார்வதியும் இணைந்த சக்தியின் சொரூபம் தான் செல்லாண்டியம்மன் என்பது நம்பிக்கை. அம்பிகை வடக்கு நோக்கி நாமக்கல் மற்றும் மோகனூர் பகுதியை பார்த்திருப்பதால், இந்த ஊர் பெரும் வளர்ச்சி அடைந்து வருகிறது. சில ஆண்டுகளுக்கு முன் கோயில் திருப்பணிக்காக கோயிலை தோண்டும் போது நீண்ட கல் ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டது.

அதில் ஒரு குதிரையும், ஒரு மரமும், அதன் கீழ் ஒரு லிங்கத்தை பார்வதி தேவி பூஜை செய்வது போலவும் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. சிவனுக்கு ரிஷபம் தான் வாகனம். ஆனால், இங்கு குதிரை வாகனமாக சுவாமி வந்துள்ளது. பார்வதி பூஜை செய்து வரம் பெற்றதைப் போன்று வடிக்கப்பட்டிருப்பதால் பெண்கள் தங்களது கோரிக்கைகள் நிறைவேற இந்த சிலையை வணங்கி பயனடைகிறார்கள்.

திருமணத் தடை உள்ளவர்கள் அம்பிகையை வணங்கி நலம் பெறுகின்றனர். கிட்டத்தட்ட 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்த ஊரின் சுற்றுப்பகுதி உப்பு மண் நிலமாக இருந்தது. ஒருமுறை ஊர் மக்கள் உப்பு மண்ணை வெட்டி எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது ஒருவரது மண் வெட்டி ஒரு பொருளின் மீது சத்தத்துடன் மோதி நின்றது. அந்த இடத்திலிருந்து ரத்தம் வந்து கொண்டிருந்தது.

அதனை தோண்டிப் பார்த்த போது அங்கே அழகி மிளிர அருட்சுடராக அம்மன் விக்ரகம் வெளிப்பட்டது. பொதுவாக ரிஷிகள், முனிவர்கள் தியானம் செய்தும், பூஜித்தும் இறைவனை தேடி செல்வதுண்டு. ஆனால், இங்கு எந்த முயற்சியும் இல்லாமல் தங்களை தேடி வந்த அம்மனை கண்ட மக்கள் மெய் சிலிர்த்து நின்றனர். இந்த இடத்திலேயே பிடாரி செல்லாண்டி என்ற திருநாமம் கொண்டு நிரந்தரமாக அம்மன் இங்கேயே தங்கிவிட்டாள்.

காலப்போக்கில் அம்பிகையின் அருளால் இங்கே கோயில் உருவாக்கப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.