தீதிலாா் மனதில் திகழும் திருக்கச்சி ஏகம்பன்

முக்தி தரும் நகரங்களாகப் போற்றப் படுபவை காசி, காஞ்சி, அவந்தி, அயோத்தி, வடமதுரை, அரித்துவாா் மற்றும் துவாரகை ஆகிய ஏழு நகரங்க ளாகும். இத்தலங்களில் காஞ்சி என்றும் கச்சிப்பேடு என்றும் வழங்கப்படும் “காஞ்சிபுரம்” பஞ்சபூதங்களுக்குரிய தலங்களில் “பூமி”(மண்) தலமாக வணங்கப்படுகிறது. (திருவாரூா் திருத்தலமும் “மண்” தலமாக வணங்கப் படுகின்றது)

தொன்மைச் சிறப்பும், புதுமைப் பொலிவும் கொண்ட இந்நகரை “நக ரேஷு காஞ்சி” என்று குறிப்பிடுகின்றாா் கவி காளிதாசா். சங்க இலக்கியமான பெரும்பாணாற்றுப்படை காஞ்சியைக் “கச்சி” என்று குறிப்பிடுகின்றது. பெரும்பாணாற்றுப்படை பாடிய கடியலூா் உருத்திரங்கண்ணனாா் காஞ்சியின் அமைப்பைப் பின் வருமாறு விவரித்துள்ளாா்.

மலா்தலை யுலகத் துள்ளும் பலா்
தொழ
வாழவுமேம் பட்ட பழவிறன் மூதூா்”

−என்று பலரும் வணங்குவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது காஞ்சியில் உள்ள பாம்பணைப்பள்ளி அமா்ந்தோன் கோயில், ஏகம்பன் கோயில், காமாட்சி அம்மன் கோயில் ஆகியனவாகும் என உருத்திரங்கண்ணனாா் பாடுகின்றாா்.

காஞ்சி, காஞ்சிபுரம், கஞ்சி, காஞ்சி மாநகர், காஞ்சி நாடு, கச்சி, கச்சிப்பேடு, கச்சியம்பதி, திருவத்தியூர், சிவகாஞ்சி, விஷ்ணு காஞ்சி, புத்த காஞ்சி, ஜைன காஞ்சி, காஞ்சனபுரம், பல்லவேந்திர புரம், முப்புவனவனம், காமபீடம், தபோமயம், துண்டிபுரம், சர்வசித்தி நகரம், ஆதிபீடம், காமகோட்டம், தண்டகபுரம், சத்தியவிரத க்ஷேத்திரம், சிவபுரம், விஷ்ணுபுரம், பிரம்மபுரம் எனப் பல்வேறு பெயர்களைக் கொண்டு காஞ்சிபுரம் விளங்குகின்றது. எனினும் கச்சிப்பேடு, கச்சிமாநகர், காஞ்சி என்ற திருநாமங்களே காஞ்சிபுரத்தின் தொன்மை வாய்ந்த திருநாமங்களாகத் திகழ்கின்றன.

அக்காலத்தில் தென்னக நகரங்க ளிலேயே மிகவும் சிறப்புடன் திகழ்ந் துள்ளது காஞ்சிபுரம். வீதிகள் அனைத்தும் தேரோடும் வீதியைப் போல விசாலமாகவும் வீடுகள் எல்லாம் மாடமாளிகைகளாகவும் இருந்துள்ளன. சா்வகலா சாலைகளும் கலைக் கூடங்களும் காஞ்சியில் நிறைந்தி ருந்தன.

இவ்வளவு சிறப்புகள் ஒருங்கே அமையப்பெற்ற காஞ்சி நகரில் பஞ்ச பூதங்களுக்குரிய பூமித் தலமாக வணங்கப்படும் பெருமை பெற்ற திருத்தலம் “ஶ்ரீஏலவாா்குழலி உடனாய ஶ்ரீ ஏகாம்பரேஸ்வரா்” திருத்தலமாகும். கி.பி. 7 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே பல்லவ மன்னா்களது காலந்தொட்டு இத்தலம் சிறப்பு பெற்றிருந்தது என்பதை வரலாற்று அறிஞா்கள் தொிவிக்கின்றனா். காஞ்சியில் உள்ள கோயில்களிலேயே மிக உயா்ந்த இராஜகோபுரமும் 30 ஏக்கா் பரப்பளவிலும் அமைந்த மிகப் பெரிய திருக்கோயில் ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருக்கோயிலாகும். இத்திருக் கோயிலின் இராஜகோபுரம் ஒன்பது நிலைகள் கொண்டதாகும்.

#தழுவக்குழைந்த_நாதன்

எல்லாம் வல்ல சர்வேஸ்வரனை “ஏகம்பத்துறை எந்தாய் போற்றி” என்றும் “பாகம் பெண்ணுருவாய் ஆனாய் போற்றி” என்றும் போற்றுகின்றார் மாணிக்கவாசகப்பெருமான். “ஏகம்பன் காண் அவன் என் எண்ணத்தானே” என்று தம் சிந்தை முழுவதும் சிவத்தால் திளைத்திருப்பதாக நெகிழ்கின்றார் நாவுக்கரசர் பெருமான்.

“ஏகம்” எனப்படுவது ஒன்று. “பரம்” என்பது பரம்பொருள். “இறைவன் ஒருவனே” என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தவே ஈசன் “ஏகாம்பரர்” என்ற திருநாமம் தாங்கி இத்தலத்தில் எழுந்தருளி இருக்கின்றார்.

“ஏகாம்பரம்” என்ற சொல்லில் ஏகம் ஒன்றைக் குறிக்கின்றது. “ஆம்பரம்” என்பது மாமரம் ஆகும். மாமரம் இத்தலத்தின் விருட்சம் என்பதாலும் ஈசனுக்கு “ஏகாம்பரா்” என்ற திருநாமம் ஏற்பட்டுள்ளது. என்றும் அழியாத மாவடியின் கீழ் இறைவன் இருத்தலால் “ஏகம்பன்” ஆயினன். இத்தலத்தின் தலவரலாறு அம்பிகைக்கு அருளிய திரு வரலாறு ஆகும். அந்த வரலாறினைக் காண்போம்.

எல்லாம் வல்ல சர்வேஸ்வரன் திருக்கயிலாயத்தில் நிஷ்டையில் அமா்ந்திருந்த போது அவரது அருகில் வந்த பார்வதி தேவியார் விளையாட்டாக தன்னிரு கரங்களால் ஈசனது திருக்கண்களை மூடினார். அப்போது மூவுலகிலும் காரிருள் சூழ்ந்தது. உலகம் அதன் அச்சாணியில சுழலாமல் அனைத் துச் செயல்பாடுகளும் நின்றன. ஈசன் தன் நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்து இருளைப் போக்கி உலகிற்கு ஒளியைக் காட்டியருளினாா்.

பார்வதி தேவி தனது விளையாட்டு வினையானதை எண்ணி ஈசனின் திருவடிகளில் பணிந்து தன்னை மன்னிக்க வேண்டினார். தன் தேவியின் விளையாட்டால் ஏற்பட்ட களங்கத்தைப் போக்க ஆகம விதிகளின் தத்துவங்களை அவருக்கு எடுத்துக் கூறி தன்னை பூஜிக்க வழி கூறியருளினாா்.

ஈசனின் ஆணைப்படி கயிலாயத்தி லிருந்து காஞ்சிக்கு வந்த அன்னை பார்வதி, கம்பை ஆற்றங்கரையில் சிவனை எண்ணி கடுந்தவம் மேற்கொண்டார். திருவிளையாடல் புரிவதில் வல்லவரான ஈசனோ அன்னையின் தவத்தைச் சோதிக்க எண்ணி “கொட்டிச் சேதம்” என்ற திருநடனத்தை ஆடினார். அப்போது அவர் கையிலிருந்த உடுக்கையும் காலில் அணிந்திருந்த தண்டையும் பெரு ஒலியுடன் எங்கும் எதிரொலித்தது. கண்கள் எட்டுத்திக்கிலும் சுழன்று, சடைமுடி மரக்கிளைகள் போலப் பறந்தாடின.

ஆனால் ஈசனின் இந்தத் தாண்டவம் பார்வதி தேவியின் தவ நிலையில் சற்றும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. அதனால் ஈசன் தனது சிரசில் உள்ள கங்கையினைப் பெருவெள்ளமாக கம்பை நதியில் பெருக்கெடுக்கச் செய்தார். இதனைக் கண்ணுற்ற அம்பிகை தான் பூஜித்து வந்த சிவலிங்கம் பெருவெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லாதபடி தன் திருக்கைகளால் அரவணைத்து ஆரத் தழுவிக் கொண்டார்.

அன்னை பார்வதியின் தவத்தில் மகிழ்ந்த ஈசன் மாமரத்தின் அடியில் பவளக் கம்பம் மீது தோன்றி, தன் தேவிக்கு அருள்பாலித்தார். கம்பு வடிவில் ஈசன் தோன்றி அன்னை காமாட்சிக்குத் திருக்காட்சி தந்தார். இதனால் ஈசன் கம்பர் என்ற திருநாமமும் பெற்றார். அம்பிகை வேண்டிய வரத்தை சிவனார் வழங்கியருளினாா். அதன்படி காமாட்சி அம்பிகை காஞ்சியில் அமா்ந்து தன் பக்தா்கள் வேண்டும் வரங்களை வேண்டியவாறு அளித்து வருகின்றார்.

அம்பிகைக்கு வரங்களை அருளி யதோடு தமது வாமபாகத்தினையும் அன்னைக்கு அருளி, 32 வகையான அறங்களைச் செய்யவும் திருவுள்ளம் மகிழ்ந்தாா்.

வெள்ளப்பெருக்கிலிருந்து தமது பதியினைக் காக்க ஆரத்தழுவிய அம்பிகையின் அரவணைப்பில் சிவனார் குழைந்தமையால் “தழுவக் குழைந்தநாதன்” ஆனார்.

கம்பா நதிக்கரையில் அம்பிகை மணல் லிங்கத்தால் பிரதிஷ்டை செய்து வணங்கிய நாதனே “ஏகாம்பரேஸ்வரா்” என்ற திருநாமத்துடன் காஞ்சித் தலத்தில் வணங்கப்படுகின்றாா். ஏகம்பா், கம்பா்,பெரிய கம்பன் என்ற திருநாமங் களும் இவருக்கு வழங்கப்படுகின்றன. இத்தலம் ஏகம்பம், திருவேகம்பம், ஏகாம்பரம் என்ற திருநாமங்களில் வழங்கப்படுகின்றது. “பாவை தழுவக் குழை கம்பா், மாமலையாள் முலைச்சுவடும், வளைத்தழுவும் அணிந்த மதிப்பூமலிவாா் சடையாா், வளைத்தழும்பா், கருவாா் கச்சி ஏகம்பா், மங்கை தழுவக் குழைந்தாா், திருவேகம்பத்தமா்ந்த செழுஞ்சுடா், திருமேனிக் கம்பா் என்றெல்லாம் திருமுறைகளில் போற்றப்படுகின்றாா் ஶ்ரீஏகாம்பர நாதா்.

மூலவா் ஏகாம்பரநாதா் அருள் பாலிப்பதற்குத் தெற்கில் பிரம்மன் பூஜித்த வெள்ளைக்கம்பரும், வடக்கில் திருமால் வழிபட்ட கள்ளக் கம்பரும் அருள்பாலிக்கின்றனா்.

“தொல்லுலகம் முழுதும் அளித்த ழித்தாக்கும் முதல்வா் திருஏகம்பம்” என்றும் “அணி ஏகாம்பரம்” என்றும் “கம்பவாணா் கோயில்” என்றும் “திருக்கச்சி ஏகம்பம்” என்றும் இத்தலத் தைப் போற்றுகின்றது திருத் தொண்டா்புராணம்.

மூலவரின் திருமேனி மணலால் ஆன லிங்க மூா்த்தி என்பதால் இவருக்கு அபிஷேகமில்லை. புனுகுச் சட்டமே சாற்றப்படுகின்றது. புனுகுச் சட்டம் மற்றும் வாசனைத் திரவியங்களில் ஆன தைலம் சாற்றி வெள்ளிக்கவசம் அணிவிக்கப்படுகின்றது. ஆவுடையாருக்கு மட்டுமே அபிஷேகம் செய்யப்படுகின்றது. சிவலிங்கத்தின் பின்புற மாடத்தில் திருமணக் கோலத்தில் ஈசனும் அம்பிகையும் புடைப்புச் சிற்பமாகத் திருக்காட்சி தருகின்றனா். அம்பிகை “ஏலவாா் குழலி” என்ற திருநாமத்துடன் உற்சவத் திருமேனியாகக் காட்சி தருகின்றாா். வைணவத் தலங்களில் சடாரி உள்ளது போல ஏகாம்பரநாதா் கோயிலிலும் சடாரி வைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. இரண்டாம் திருச்சுற்றின் மேற்கில் பஞ்சமுக விநாயகா் அருள் பாலிக்கின்றாா்.

தைமாத ரத சப்தமி நாளில் லிங்கத் திருமேனியின் மீது சூரிய ஒளி படுவது சிறப்பான தரிசனமாகும்.

உற்சவா் ஏகாம்பரேஸ்வரா் தனிச் சந்நிதியில் கண்ணாடி அறையில் அருள்பாலிக்கின்றாா். இவா் மீது 5008 ருத்ராட்சங்களால் ஆன ருத்ராட்சப் பந்தல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கண்ணாடியில் பல ருத்திராட்சங்களில் பிரதிபலிக்கும் ஈசனது திருவுருவத்தைக் காண நம் பிறவி வினை நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.

கருவறைக்கு எதிரில் மேற்கு நோக்கிய திருமுகத்தில் ஈசன் ஸ்படிக லிங்கமாக அருள்பாலிக்கின்றாா். நந்தி எம்பெருமானும் ஸ்படிகத்தால் ஆன திருமேனியில் அருள்பாலிப்பது சிறப்பான தரிசனமாகும்.

ஶ்ரீராமபிரான் தனது பிரம்மஹத்தி தோஷம் நீங்க வழிபாடு செய்த சகஸ்ர லிங்கமும் அஷ்டோத்திர லிங்கங்களும் (108) இத்தலத்தில் உள்ளன. இந்த லிங்க மூா்த்திக்கு 108 அகல் விளக்குகள் ஏற்றி வழிபடுகின்றனா்.

கந்தபுராணம் அருளிய “கச்சியப்ப சிவாச்சாரியாா்” இத்தலத்தில் தான் கந்தபுராணத்தை இயற்றினார். இத்தலத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ள “குமரகோட்டம்” திருக்கோயிலில் கந்தபுராணம் அரங்கேற்றப்பட்டுள்ளது.

இத்தலத்தின் விநாயகா் “விகட சக்ர விநாயகா்” என்ற திருநாமத்துடனும் முருகப் பெருமான் “மாவடி சுந்தா்” என்ற திருநாமத்துடனும் அருள்பாலிக்கின் றனா்.

திருக்கச்சி_மயானம்

ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருக்கோயிலின் கொடி மரம் அமைந்துள்ள இடத்திற்கு அருகில் மேற்கு நோக்கியிருக்கும் சிறு சந்நிதியை நாவுக்கரசா் பெருமான் “திருக்கச்சி மயானம்” என்று பாடியுள்ளாா்.

“மைப்படிந்த கண்ணாளும் தானும்
கச்சி மயானத்தான்
வாா்சடையான் என்னினல்லான்
ஒப்புடைய னல்லன்
ஓருருவனல்லன்
ஓா் உவமனில்லி,”

−என்று கச்சி மயானத்து இறைவனை வாயாரப் புகழ்ந்து பாமாலை சூட்டியுள்ளாா்.

முற்காலச் சோழா்களின் கால கலைப்பாணியில் அமைக்கப்பட்டி ருக்கும் திருக்கச்சி மயானக் கோயிலின் கருவறை மற்றும் அர்த்தமண்டபச் சுவா்களில் உள்ள மாடங்களில் காணப்படும் சிற்பங்களின் கலையழகு அவா்களின் கலைத்திறனைப் பறைசாற்றுவதாக உள்ளது.

#காஞ்சியில்_அவதரித்த_திருத்தொண்டா்கள்

உண்மையான பக்திக்கும் அருள் தொண்டிற்கும் இலக்கணமாகத் திகழ்ந்தவர்கள் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்கள். இந்த அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஐயடிகள் காடவர்கோன், கழற்சிங்க நாயனார், திருக்குறிப்புத் தொண்டர் மற்றும் சாக்கிய நாயனார் ஆகியோர் காஞ்சி யில் திருஅவதாரம் செய்தவர்கள் ஆவர்.

“ஐயடிகள் காடவா்கோன்” காஞ்சியில் ஆட்சி செய்த பல்லவ மன்னா்களில் ஒருவராவாா். ஈசன் மீது இணையில்லாத பக்தி கொண்ட இம்மன்னா் தம் அரச பதவியைத் துறந்து சிவலாயங்களுக்குச் சென்று ஈசனுக்குப் பாமாலை தொடுத்து அவரது அன்பைப் பெற்றதனால் நாயன்மாா்களில் ஒருவராக ஆனாா்.

ஆரூரானைத் தரிசிக்கச் சென்ற போது தியாகேசனுக்கு சூட்டும் பூவினை எடுத்து முகா்ந்து பாா்த்ததால் அந்த நாட்டு அரசியின் மூக்கினை அறுத்துத் தன் பக்தியை வெளிப்படுத்திய “கழற்சிங்க நாயனாா்” திரு அவதாரம் செய்தது இக் காஞ்சித் திருத்தலத்தில்தான்.

வெளுத்த துணி பெருமழையால் காயாமல் இருக்க, அடியாா் வேடம் தரித்த ஈசன் காய்ந்த ஆடை வேண்ட, மாலைக்குள் துணியை வெளுத்து உலர வைத்துத் தருகிறேன் என்ற தன் வாக்கினை மீறியதற்காகத் தான் துணி துவைக்கும் கல்லில் தன் தலையை அடித்து மாய்த்துக் கொள்ளத் துணிந்த திருக்குறிப்புத் தொண்டா் தோன்றியதும் இப்புனித பூமியே. இவருக்குத் திருக்காட்சி தந்த ஏகாம்பரநாதா் இந்த திருத்தொண்டரின் பெருமையைத் திக்கெட்டும் அறியச் செய்தாா்.

அனுதினமும் சிவலிங்கத்தைத் தொழுத பின்னரே பசியாறும் வழக்கம் கொண்டவா் சாக்கிய நாயனாா். ஒருநாள் சிவலிங்கத் தேடல் பயணத்தின்போது புராதன லிங்கம் ஒன்றினைக் கண்டு பூஜைசெய்ய எண்ணினாா். ஆனால், அா்ச்சனைக்குப் புஷ்பம் கிடைக்கவில்லை. அருகிலிருந்த செங்கல்லை எடுத்து ஈசன் மீது பூவாக எறிந்து அா்ச்சித்தாா். ஈசனும் இவா் எறிந்த கல்லினைப் பூவாக மாற்றியதோடு சாக்கியருக்கு அருளும் வழங்கினாா். சாக்கிய நாயனாா் திருஅவதாரம் செய்த இடமும் காஞ்சி மாநகரே ஆகும்.

சிவகங்கைத் தீா்த்தத்தின் மேற்குக் கரையில் அமைந்துள்ள ஒரு மண்டபத் தின் பீடத்தில் தம்மிடம் திருவிளையாடல் புரிய வந்த ஈசனுக்குப் பிள்ளைக்கறி சமைத்தளித்த சிறுத் தொண்ட நாயனாரின் புராணம் சிற்ப வடிவில் சிறப்புற வடிக்கப்பட்டுள்ளது.

சிறுத்தொண்டரும் அவரது துணைவியாரும் தம் குழந்தையை அரிவாள் மனையிலிட்டு அரியும் காட்சி நம்மைக் கலங்கச் செய்வதோடு இந்த நாயனாரின் மன உறுதியை நமக்கு உணா்த்துவதாகவும் உள்ளது.

காஞ்சி பல்லவ மன்னரிடம் படைத்தளபதியாக இருந்து வாதாபி நகரை அழித்த பரஞ்சோதியே திருச் செங்காங்குடி ஈசனிடம் பக்தி கொண்டு சிறந்த சிவத்தொண்டராகவும் பின்னா் “சிறுத்தொண்ட நாயனாராகவும்” ஆனாா்.

சுந்தரருக்குத்_திருவருள்

திருக்கயிலாயத்தில் அன்னை பாா்வதி தேவிக்குத் தொண்டு செய்த “அநிந்திதை” பூவுலகில் ஞாயிறு என்னும் சிவப்பதியில் “சங்கிலி நாச்சியாராக” அவதாரம் செய்தாா். திருவொற்றியூா் தலத்திற்கு வந்த சுந்தரா் அவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டதோடு இங்குள்ள மகிழமரத்தின் அடியில் அவரை விட்டுப் பிரிந்து செல்ல மாட்டேன் எனச் சத்தியம் செய்து கொடுத்தாா்.

தம் உற்ற தோழரான ஆரூா் தியா கேசனின் நினைவால் வாடிய சுந்தரா் சங்கிலிக்கு அளித்த சத்தியத்தை மறந்து திருவாரூா் புறப்பட்டதால் ஒற்றியூா் எல்லை தாண்டியதும் தன் பாா்வையினை இழந்தாா். பாா்வை யிழந்த சுந்தரருக்கு திருவெண் பாக்கத்தில் ஊன்றுகோல் கொடுத்த ஈசன், காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரநாதா் திருக்கோயிலில் இடது கண்ணுக்குப் பாா்வை அளித்து அருள்புரிந்தாா்.

திருநிலாத்திங்கள்_துண்டம்

“நீரகத்தாய் நெடுவரையினுச்சி மேலாய் நிலாத்திங்கள் துண்டத்தாய்” என்று திருமங்கையாழ்வாரால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட “திரு நிலாத்திங்கள் துண்டத்தான்,” என்ற திருநாமம் கொண்ட இப்பெருமான் காஞ்சி ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருச்சந்நிதியின் பிராகாரத்தில் எழுந்தருளி அருள்பாலிக்கின்றாா். இத்தலம் ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருக்கோயிலில் அமைந்ததற்கு கீழ்க்கண்ட வரலாறு கூறப்படுகின்றது.

அன்னை பாா்வதி மாமரத்தின் கீழ் தவம் செய்ய அந்த தவத்தைச் சோதிக்க எண்ணிய ஈசன் மாமரத்தை நெற்றிக் கண்ணால் எரிக்க அம்பிகை தன் அண்ணன் மஹா விஷ்ணுவைப் பிராா்த்தித்தாள். சங்கு சக்ரதாரியாகத் தோன்றிய திருமால் தம் அம்ருத கிரணங்களால் தீயிலிருந்து மாமரத்தைக் காப்பாற்றினாா். இதனால் அன்னை பாா்வதியின் தாபம் தீா்ந்து தவத்தைத் தொடா்ந்தாா். அம்பிகையின் தாபம் தீா்க்கப்பட்டதால் (துண்டிக்கப்பட்டதால்) இப் பெருமானுக்கு “நிலாத்திங்கள் துண்டத்தான்” என்ற திருநாமம் ஏற்பட்டுள்ளது.

குளிர்ந்த நிலவின் கிரணங்களால் பாா்வதி தேவியின் யாகத்திற்குண்டான தடை துண்டிக்கப்பட்டதால் இப்பெருமானுக்கு “நிலாத்திங்கள் துண்டத்தான்” என்ற திருநாமம் ஏற்பட்டது என்றும் கூறப்படுகின்றது. பாா்வதி தேவியின் வேண்டுகோளின்படி பெருமாள் தன் அமுதப் பாா்வையால் குளிா்ந்த கிரணங்களை வழங்கிக் கொண்டே இத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருப்பதாக ஐதீகம். சந்திரசூடப் பெருமான் என்ற திருநாமமும் பெருமானுக்கு வழங்கப்படுகின்றது.

இப்பெருமானின் தேவி “நேரொருவா் இல்லா வல்லி” என்றும் “நிலாத்திங்கள் துண்டத் தாயாா்” என்றும் அழைக்கப்படு கின்றாா். ஒரு காலத்தில் இந்த தாயாருக் குத் தனிச் சந்நிதி இருந்ததாக அறிய முடிகின்றது. ஆனால் தற்போது தாயாா் சந்நிதி இல்லை.

தேவாரப்பாடல்களில்_ஏகம்பன்

திருஞான சம்பந்தா், திருநாவுக்கரசா், சுந்தரா் ஆகிய மூவரும் ஏகம்பனைப் பாடி மகிழ்ந்துள்ளனா்.

ஞானசம்பந்தப் பெருமான் ஏகாம்பர நாதரைப் பற்றிப் பாடிய தேவாரப் பாடல்களில் ஒன்று:−

“மறையானை மாசிலாப் புன்சடை
மல்குவெண்
பிறையானைப் பெண்ணொடா
ணாகிய பெம்மானை
இறையானை யேர்கொள் கச்
சித்திரு வேகம்பத்
துறைவானை யல்லதுள் காதென
துள்ளமே”

திருநாவுக்கரசா், “கச்சி ஏகம்பன்” என்றும் என் எண்ணத்தில் நிறைந் துள்ளான் என்பதைத் தாம் அருளிச் செய்த கீழ்க்கண்ட தேவாரப் பதிகத்தில் மெய்சிலிா்த்துப் பாடியுள்ளாா்.

“கூற்றுவன்காண் கூற்றுவனைக்
குமைத்த கோன்காண்
குவலயன்காண் குவலயத்தின் நீரா
னான்காண்
காற்றவன்காண் கனலவன்காண்
கலிக்கும் மின்காண்
கனபவளச் செம்மேனி கலந்த
வெள்ளை
நீற்றவன்காண் நிலாவூருஞ்
சென்னி யான்காண்
நிறையார்ந்த புனற்கங்கை நிமிர்
சடைமேல்
ஏற்றவன்காண் எழிலாரும்
பொழிலார் கச்சி
ஏகம்பன் காண் அவன்என்
எண்ணத் தானே.”

பொருள்:−

“உலகை அழிப்பவனாய் , கூற்றுவனை அழித்த தலைவனாய் , உலகக் காரணனாய் , உலகில் நீரும் காற்றும் கனலும் ஒலிக்கின்ற மேகமும் அதன் மின்னலுமாகி , பவளச் செம்மேனியில் வெண்ணீறு அணிந்து , பிறைதவழும் சென்னியனாய் , கங்கை வெள்ளத்தை நிமிர்ந்த சடைமேல் ஏற்றவனாய் , அழகு நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த கச்சி ஏகம்பத்திலுள்ள பெருமான் என் எண்ணத்தின்கண் ஆயினான்.”
என்பது இப்பாடலின் பொருள் ஆகும்.

“கல்வியில் கரையிலாத காஞ்சி மாநகா்” என்பது அப்பா் சுவாமிகளின் திருவாக்காகும்.

தம்பிரான் தோழரோ இன்னும் ஒரு படி மேலாக இந்தக் கால காலனைக் காணவே அடியேன் கண் பெற்றேன் என்கிறாா். இத்தலத்தில் சுந்தரருக்கு இடது கண் பாா்வையை வழங்கினாா் ஈசன். இதனைத் தமது தேவாரத்தில் மிக அழகாகத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளாா் சுந்தரா்.

” ஆலந்தான் உகந்தமுது
செய்தானை
ஆதியை அமரர் தொழுதேத்தும்
சீலந்தான் பெரிதும் உடை யானைச்
சிந்திப்பார் அவர் சிந்தையுளானை
ஏலவார் குழலாள் உமை நங்கை
என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற
கால காலனைக்
கம்பனெம்மானைக் காணக் கண் அடியேன்
பெற்றவாறே”

“பாரூா் பல்லவனூா்” என்று காஞ்சிப் பதியைப் போற்றுகின்றது சுந்தரா் தேவாரம்.

“சிவ க்ஷேத்திர விளக்கம்” என்னும் நூல் காஞ்சிப்பதி, ஏகாம்பரா், காமாட்சி அன்னை மற்றும் புனிதமான கம்பா நதி ஆகியவற்றை கீழ்க்கண்ட பாடலில் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளது.

“சுந்தர மேவிய தொண்டை
மண்டலந்தனில்
இந்துவாழ் சடையா னெழிற்றலம்
புகல்வேன்
இறை காஞ்சிப்பதி யேகாம்பரா்பால்
உறைகாமாட்சி யுமைகம் பாநதி”

காஞ்சீபுரம் ஏகாம்பரநாதா் கோயில் தலவிருட்சமாக விளங்கும் மாமரத்தின் கீழ் அம்பிகை தூண்டா விளக்கு ஏற்றி வைத்ததை பெரிய புராணம் மூலம் அறிய முடிகின்றது.

திருநாவுக்கரசா் பிற தலங்களுக்குச் சென்று அத்தலத்தில் அருள்பாலிக்கும் ஈசனைப் பாடும்போது பல முறை காஞ்சி ஏகாம்பர நாதரைத் தன் சிந்தையிலி ருந்து மறக்க முடியாமல் இப்பெருமானை யும் நினைவு கூா்ந்து பாடியுள்ளது குறிப்பிடத் தக்கதாகும்.

திருச்சாய்க்காடு, திருவெண்காடு, திருநாரையூா், திருமங்கலக்குடி, திருவையாறு, திருநெய்த்தானம், திருமழபாடி, திருவானைக்கா, திருத் துருத்தி, திருச்சோற்றுத்துறை, திருநாகேஸ்வரம், திருவிடைமருதூா், திருநள்ளாறு, திருவீழிமிழலை திருச்செங்காட்டாங்குடி, திருநாகைக் காரோணம், திருவதிகை, திருமாற்பேறு, இலம்பையங்கோட்டூா், திருக்காளத்தி, திருப்பாசூா், திருப்பருப்பதம் போன்ற பல கோயில்களைப் பாடும்போதும் திருஏகம்பனை பக்திப்பெருக்கோடு நினைவு கூா்ந்துள்ளாா் திருநாவுக்கரசா்.

திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவை யாரிலும் இத்தலத்தின் பெருமைகள் கூறப்பட்டுள்ளது. சேக்கிழாா் பெருமானும் இத்தலத்தின் பெருமைகளைத் தமது பெரிய புராணத் தில் பாடியுள்ளாா்.

புராதனக்_கல்வெட்டுகள்

இரண்டாம் நரசிம்மவா்மனாகிய இராஜசிம்மன் காலத்தில் நிா்மாணி க்கப்பட்ட இத்தலம் மகேந்திரவா்மன் காலத்திலும் மிகவும் புகழ்பெற்று விளங்கியுள்ளது.

காஞ்சி ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருத்தலத்தில் பிற்காலச் சோழ மன்னா்களின் கல்வெட்டுகள் அதிகமாக உள்ளன. இரண்டாம் ராஜராஜன் காலத்தில் இத்தலத்திற்குத் திருப்பணிகள் நடைபெற்றுள்ளன. காகதீய மன்னன் கணபதி மகள் கனகாம்பாள் மண்டபத் தூண்களை எழுப்பியிருக்கிறாா்.

போசளராஜன், முதலாம் கோப்பெ ருஞ்சிங்கன், விஜயகண்ட கோபாலன், இராஜநாராயண சம்புவராயன் ஆகியோரது கல்வெட்டுகளும் இக் கோயிலில் உள்ளன. திருப்பணியின் போது பல கல்வெட்டுகள் சிதைந்தும் மறைந்தும் விட்டன.

கிருஷ்ண தேவராயா் காலத்தில் 192 அடி உயரமுள்ள ஒன்பது நிலைகளைக் கொண்ட ராஜகோபுரம் கிபி 1509 ல் நிா்மாணிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனை இத்தலத்தில் உள்ள தமிழ் மற்றும் தெலுங்குக் கல்வெட்டுகள் தொிவிக்கின்றன.

கி.பி.1780ல் வள்ளல் பச்சையப்ப முதலியாரும் கி.பி.1799 ல் மாவட்ட ஆட்சியா் ஹட்சன் பிரபுவும் இத்தலத் திற்குப் பல திருப்பணிகளைச் செய்துள்ளனா்.

காஞ்சி மாநகரில் உள்ள ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட சிவாலயங்களுக்குத் திலகமாக அமைந்திருப்பது ஏகாம்பரேஸ்வரா் திருத்தலமாகும்.

“அம்பிகைக்கே அருளிய நாதன் இத்தல ஈசன்” என்பதால் இத்தலத்தில் பக்தா்களின் நியாயமான வேண்டுதல் கள் அனைத்தும் உடனடியாக நிறைவேறுகின்றது என்றும் இதனால் இத்தலத்தில் எப்போதும் அன்பா்கள் கூட்டம் நிரம்பி வழிவதாகத் தொிவித்தாா் காஞ்சியைச் சாா்ந்த அன்பா் ஒருவா்.

வாழ்க்கையில் நிம்மதியைத் தேடி அலைபவா்கள் இத்தலத்தில் வழிபாடுகள் செய்ய மனம் அமைதி பெறும்.

அம்பிகையும் ஈசனும் திருமணக் கோலத்தில் திருக்காட்சி தரும் தலம் என்பதால் ஏராளமான அன்பா்கள் தங்கள் இல்லத் திருமண விழாக்களை இத்தலத்தில் நடத்துகின்றனா்.

காஞ்சி நகரின் பிரதான பகுதியில் அமைந்துள்ளது இத்தலம்.

காலை 6.30 மணி முதல் பிற்பகல் 12.30 மணி வரையிலும் மாலை 4.00 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரையிலும் இத்திருக்கோயில் பக்தர்களின் தரிசனத்திற்காகத் திறந்திருக்கும்.