ஷிர்டி சாய் பாபா பகுதி -16

104

நேற்றைய தொடர்ச்சி….
இதோ அந்த அற்புத பதில்! நான் எவ்விதம் அதை மறுக்க முடியும்? பண்டிட், என்னை அவ ரது குருவானகாகாபுராணிக் என்றல்லவோ எண்ணுகிறார்? காகாபுராணிக்கிற்கு, ரகுநாத மகராஜ் என்றொரு பெயருண்டு.
இப்போது, பாபா என்று இன்னொரு பெயரும் இருப்பதாக பண்டிட் கருதுகிறார். என் வடிவில் தம்குருவையே அவர் காண்கிறார். அந்த குரு பக்தியை நாம் அங்கீகரிக்க வேண்டுமல்லவா? எல்லா குருவாகவும் இருப்பது நான்தானே?
தம் குருநாதருக்குப் பூசுவது போலவே, என் நெற்றியிலும் சந்தனம் பூசினார். அவர் என் நெற்றியில் சந்தனம் பூசும்போது நான் பாபா அல்ல. காகாபுராணிக் தான்! இதைக் கேட்ட பக்தர்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்கள்.பின்னர் பண்டிட்டிடம் அதுபற்றி விசாரித்தார்கள்.
பண்டிட்இருகரம் கூப்பி பாபாசொன்னதை அப்படியே ஒப்புக்கொண்டார். மனிதர்களின் மன ஆழத்தில் ஓடும் எண்ணஓட்டங்களை உள்ளது உள்ளவாறே கண்டறிவதில் பாபாவுக் கிருந்த அபார ஆற்றலை எண்ணி எல்லோரும் அதிசயித்தார்கள்.
அதேநேரம், இதில் அதிசயிக்க என்ன இருக்கி றது? ஒவ்வொருவர் உள்ளத்திலும் இறைசக்தி யாக உள்ளிருந்து எல்லோர் எண்ணங்களை யும் கண்காணித்துக்கொண்டிருப்பவர் பாபா தானே, என்ற உண்மையையும் சிலர் வெளிப் படுத்தினார்கள்.
பொதுவாகவே உயர்நிலை மகான்கள், நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் என்ற பஞ்ச பூதங்களையும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்தி ருக்கும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள். ஐம்புலன்க ளைஅடக்கி ஆள்வதில்பூரணமான வல்லமை பெற்றதனால், ஐம்பூதங்களை அடக்கி ஆளவு ம் வல்லமைபெற்றுவிடுகிறார்கள் போலும்.
உரன் என்னும்தோட்டியால் ஓரைந்தும் காப்பா ன் என, ஐம்புலன்கள் என்கிற யானையை மன உறுதி என்றஅங்குசத்தால்அடக்குபவனே மெய்ஞானி என்றல்லவோ வள்ளுவம் சொல் கிறது. ஐம்பூதங்களை அடக்கும் அபாரமான ஆற்றலை மனித குலநன்மையின் பொருட்டா க அத்தியாவசியத் தேவைநேர்ந்தால் மட்டுமே மகான்கள் பயன்படுத்துவார்கள்.
ஸ்ரீஅரவிந்த அன்னை, தான் பயணம் செய்த கப்பலை புயல் தாக்கியபோது, உடலை விட்டு த் தனது உயிரைப் பிரித்து வானில் சென்று , புயலைத் தோற்றுவித்த தீய சக்திகளை அதட்டி னார்.அவ்விதம் புயலை நிறுத்தி,தன்னுடன் கப்பலில் பயணம் செய்த அத்தனை மக்களை யும் காப்பாற்றினார்.
பாபாவின்வாழ்வில் ஐம்பூதங்களையும் தம் கட்டுப்பாட்டில்வைத்திருந்ததைக் குறிக்கும் சம்பவங்கள் பல உண்டு. ஒருநாள் மாலை நேரம்.இருள் கவியத் தொடங்கியிருந்தது. திடீ ரெனக் கடும் புயலும் பெருமழையும் ஷிர்டியை த்தாக்கலாயின.
சிறிது நேரத்தில் தெருவெல்லாம் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தது. தாழ்வான பகுதிகளில் இருந்த வீடுகளுக்குள்ளே வெள்ளம் கடகட வெனப்புகுந்தது. வீட்டுக்குள் வைத்திருந்த கோதுமை மாவும் பிற உணவுப் பொருட்களும் நீரில் கரைந்து ஓடின.
கூரைகள் பிய்த்துக் கொண்டு காற்றில் ப்றந்த ன. மக்கள் பரிதவிப்போடு இல்லங்களை விட்டு வெளியே வந்து நின்றார்கள். ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் எனகும்பல் கும்பலாக கொட்டும் மழையில் நனைந்து நின்றார்கள்.
இப்போது என்ன செய்வது? இந்தப் புயலிலிரு ந்தும்மழையிலிருந்தும் எப்படித்தப்பிப்பது? அப்போதுதான் அந்த விந்தையான காட்சியை மக்கள் பார்த்தார்கள்.ஆறறிவுடைய மனிதர்க ளுக்கு இல்லாத புத்தி, ஐந்தறிவுடைய மிருகங் களுக்கு இருக்கும்போல் தோன்றுகிறதே.
ஆடுமாடுகள் கூட்டம்கூட்டமாக பாபாவின் மசூ திக்கு ஓடோடிச் செல்வதை அவர்கள் கவனித் தார்கள். கொட்டும்மழையில் கோவர்த்தனகிரி யைத் தூக்கி நின்று கோகுலத்து ஆனிரைக ளைக் காப்பாற்றிய கண்ணனின் அவதாரம் தான் பாபா என்பது ஆடுமாடுகளுக்குப் புரிந்தி ருக்க வேண்டும்.
அவை மசூதி வாயிலில் பாபாவின் கருணை வேண்டி நின்றன.அந்த அற்புதக் காட்சியைப் பார்த்த எல்லா மக்களும்,ஆனிரைகளைப் பின் பற்றித்தாங்களும் மசூதி நோக்கி ஓடலானார் கள்.
எல்லோரும் பாபா! எங்களை காப்பாற்றுங்கள்! என்று உரத்துக் குரல்கொடுத்தவாறே, அவரிட ம் தஞ்சம் புகுந்தார்கள்.மனித குலத்தை ரட்சி ப்பதற்கென்றே வந்த அவதாரமல்லவா பாபா? மக்களையும், ஆடுமாடுகளையும் பரிவோடு பார்த்தார் அவர்.
பின் திடீரெனச் சீற்றத்தோடு எழுந்து மசூதி க்கு வெளியே வந்தார். ஆகாயத்தை உற்றுப் பார்த்தார். இடியும் மின்னலும் பேய்க்காற்றும் ஷீர்டியையே உலுக்கிக் கொண்டிருந்தன. அவ ரது விழிகள் கோவைப் பழமாய்ச் சிவந்தன. பரமசிவன் தன் நெற்றிக் கண்ணைத் திறந்த துபோல் இருந்தது அவரைப் பார்க்க.
வானை நோக்கிஉறுமினார் அவர். நிறுத்து. போதும் உன் சீற்றம்! எங்கு வந்து யாரிடம் ஆட்டம் போடுகிறாய்? உன் வாலை ஒட்ட நறு க்கிவிடுவேன் தெரிகிறதா? இந்த நரித்தன மான வேலைகளெல்லாம் இங்கு வேண்டாம். ஆடுமாடுகள், தாவரங்கள் உள்படஅனைவரும் இங்கிருப்பவர்கள் எல்லோரும், என் பாதுகா ப்பில் உள்ளது உனக்குத் தெரியாதா?
ஜாக்கிரதை. ஓடு இந்த இடத்தை விட்டு. ஒருக ணம் கூட நிற்காதே. பாபாவின் முழக்கத்தைக் கேட்ட மக்கள் அச்சத்தோடு வியந்து, வாய்பொ த்தி நின்றார்கள். அது வெறும் முழக்கமல்ல. இடி முழக்கம். ஏன், இடியின் ஓசையையும் அடக்கி அதற்கும் மேலான ஒலியில் முழங்கிய முழக்கம்.
அடுத்த கணம்ஆகாயத்தில் இருந்த மோட்டார் ”சுவிட்சை யாரோ அணைத்த மாதிரிசடக்கெ ன்று மழை நின்றது. தான் செய்த தவறுக்கு மன்னிப்புக் கேட்பதுபோல், புயல் குளிர்ந்த தென்றலாய் மாறி பாபாவின் பாதங்களைப் பணிவோடுவருடியது. மக்கள் பரவசத்தோடு பாபாவைக் கும்பிட்டார்கள். மெல்ல மெல்லக் கலைந்து வீடுகளுக்குச் சென்றார்கள்.
ஆடுமாடுகளைத் தடவிக் கொடுத்தார் பாபா. ஆனிரைகள் பாபாவைப் பிரிந்து செல்ல மன மே இல்லாமல் தயங்கி தயங்கி சென்றன. தன்னை நாடிவந்த மக்களும், ஆடு மாடுகளும் இல்லம் திரும்புவதை கருணையோடு பார்த்த வாறே வாயிலில் நின்று கொண்டிருந்தார் பாபா.
வானத்தில் அப்போதுதான் தோன்றிய முழு நிலவு பயபக்தியோடு இந்தவிந்தையான காட்சியை எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. மழையை மட்டுமல்ல, நெருப்பையும் கட்டுப்பா ட்டில் வைத்திருந்தார் பாபா.
ஒருநாள் மசூதியில் மக்கள்கூடியிருந்த நேரம்,
மசூதியில் எப்போதும் துனி என்ற நெருப்பு எரிந்து கொண்டிருக்குமே! திடீரென அந்த நெருப்பு ஓங்கி எரியலாயிற்று. சடசடவெனப் பற்றிய நெருப்பு, மசூதியின் மேற்பகுதியைத் தொட்டுவிட்டது. நெருப்பு இப்போது எல்லா இடங்களிலும் பரவும்போல் தோன்றுகிறதே!மக்கள் பதைபதைத்தார்கள்.
பாபா தம் கையில் தாம் எப்போதும் பயன்படுத் தும் சட்கா என்ற கம்பை எடுத்துக்கொண்டார். நெருப்பை நோக்கிச் செல்லாமல் அருகே இருந்த தூணை நோக்கிச் சென்றார். என்ன செய்யப் போகிறார் பாபா?..
ஓம் ஸ்ரீ சாய் ராம்…
நாளை பாகம் 17 தொடரும்…